ที่ที่ฉันยืนอยู่

ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่จะมาอีกแล้ว

ขณะที่เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว กลับมีบางอย่างที่ไม่เคยผ่านไปกับเวลา

บางอย่างนั้นคือ 'ความทรงจำ'

... ... ...

ใกล้สิ้นปีทีไร ฉันมักจะได้รับกองทัพเมลฟอเวิดที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับปาฏิหารย์ต่างๆที่จะเกิดขึ้นหากเราฟอเวิดมันไปให้มากกว่า 15-30 คน (ฉันเรียกมันว่า Miracle E-Mail) ซึ่งตามปกติแล้ว ฉันมักจะนั่งอ่านเนื้อหาซึ่งบางฉบับก็น่าสนใจ บางฉบับก็ไม่ ก่อนที่จะลบทิ้งในที่สุด

แต่ไม่รู้ทำไม ช่วงเวลาพิเศษต่างๆในแต่ละปีมักจะมีอิทธิพลกับฉันในการเลือกที่จะ 'ลบ' หรือ 'ฟอเวิด' มันต่อไป ทั้งที่จริงๆแล้ว วันเทศกาลต่างๆที่เกิดขึ้นมันก็มาจากการที่มนุษย์เราไปกำหนดมันขึ้นมาเอง แล้วก็เป็นมนุษย์เองแท้ๆที่ประดิษฐ์ปฏิทินขึ้นมา ดังนั้น เราจะไปถือสาหาความอะไรกับปาฏิหารย์ ...ซึ่งไม่เคยมีจริง

... ... ...

ฉันเปิด box เพื่อเช็คอีเมลตามปกติดังเช่นทุกวัน และมันก็เป็นไปอย่างที่คิดไว้ กองทัพ 'Miracle E-mail' แห่เข้ามารอให้ฉัน  'ลบ' หรือ 'ฟอเวิด' ฉันค่อยๆเปิดอ่านทีละฉบับอย่างใจเย็น "อยากจะรู้นักเชียวว่าจะมีฉบับที่ซ้ำกับปีที่แล้ววนกลับมาให้อ่านอีกรึเปล่า?" ...ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามัน 'มี' ...แต่ฉันก็ไม่ได้หงุดหงิดอะไร ยังคงนั่งอ่านมันทีละฉบับอย่างเพลิดเพลินต่อไป

ลบ

ลบ

ลบ

ลบ

ลบ

และแล้วก็มาถึงฉบับที่ทำให้ฉันชะงักต้อนรับฤดูกาล  'ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่' ในที่สุด

เนื้อความของมันมีดังนี้

> เธอ ชอบสีขาว --- เขาชอบสี ดำ
> เธอชอบตุ๊กตา หมี --- เขา ชอบรถถัง
> เธอชอบนั่งดู ตะวันขึ้นที่ชายทะเล ในตอน เช้า 
> เขาชอบบรรยากาศของแสงไฟในเมือง ตอนกลางคืน
> เธอชอบจักรยานเพราะความช้าของมันทำ ให้เธอมีเวลาดูอะไรหลายๆ อย่างที่ผ่านไป 
> เขาชอบความเร็วของ มอเตอร์ ไซค์ เพราะมันทำให้เขาไปถึงที่หมายทัน เวลา
> เธอนอนสี่ทุ่ม ตื่นตีสี่ เพื่อใส่ บาตร --- เขานอนตี สี่ ตื่นสี่โมงเย็น เพราะกลับ ดึก
> เธอได้ท๊อบ เกือบทุกวิชา --- เขาได้ 0 เกือบทุก วิชา 
> เธอได้รับคำชมและรับรางวัลนักเรียนดีเด่นเป็นประจำ --- เขาถูกด่าและมีชื่ออยู่ในบัญชีดำของโรงเรียน
> เธอยิ้มง่าย รักเด็กๆ และกล้าแสดงออก --- เขาหงุดหงิด เกลียด เด็กๆ และขี้อาย 
> เธอไม่ชอบ กีฬากลางแจ้ง --- เขาชอบเล่นบาส กับ ฟุตบอล 
> เธอขี้แย --- เขา เข้มแข็ง 
> เธอกลัวฟ้า ร้อง --- เขาชอบฝนตก 
> เธอ เกลียดความเหงา และไม่ชอบอยู่คน เดียว 
> เขาเบื่อสังคม และชอบเก็บ ตัวในห้อง 
> เธอ ร้องไห้ในเรื่องที่เราไม่คิดว่ามันน่าเศร้า 
> เขากลั้นน้ำตาในเรื่องที่อยากฆ่าตัวตาย 
> เธอมองหน้าเขาแล้วเห็นผู้ชายที่แสนดีคนหนึ่ง 
> เขามองหน้าเธอ แล้วเห็นนางฟ้าที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา 
> เธอจับมือเขาไว้ในวันที่ เขา ท้อแท้ 
> เขานั่งลงข้างๆเธอในวันที่เธอ ว้าเหว่ 
> เธอเบื่อคำชื่นชมจอมปลอม และต้องการได้ยินเสียงเขา แม้จะเป็นคำด่าก็ตาม 
> เขาอยากได้ยินคำชื่นชมจอมปลอม ขอแค่มันมาจากปากเธอ 
> เธอจมปลักอยู่ในความทุกข์ในวันที่เขาหายไป 
> เขาจมดิ่งลงในความสุขในวันที่เธออยู่ข้างๆ
> วันใดก็ตามที่เขาท้อแท้หรือยอมแพ้ เธอจะโทรไปหาเขา พูดแต่คำว่า รักเธอนะ
> วันใดก็ตามที่เธอผิดหวังหรือเหงา เขาจะโทรไปหาเธอและจะเงียบอยู่อย่างนั้น จนกว่าเธอจะหยุดร้องไห้ 
> วันใดก็ตามที่เขาได้รับชัยชนะ เธอจะตรงเข้าไปหาแล้วกอดเขา 
> วันใดก็ตามที่เธอได้รางวัล เขาจะตรงเข้าไปหา ยิ้มให้ ชูนิ้วโป้ง แล้วพูดคำว่า ยินดีด้วย
> วันเกิดเขา เธอหอมแก้มเขาฟอดหนึ่ง แล้วพูดคำว่า ฉันรักเธอ 
> วันเกิดเธอ เขาโทรมาตอนเที่ยงคืน แล้วพูดคำว่า ฉันก็รักเธอ 
> เธอจับมือเขา เพื่อจะเตือนให้เขารู้ว่า เขาสำคัญสำหรับเธอมากแค่ไหน 
> เขานั่งข้างๆเธอ เพื่อให้เธอรู้ว่า เธอไม่ได้อยู่คนเดียว 
> เธอจะร้องไห้ และขอร้องให้คนที่ทำร้ายเขา หยุดการกระทำ 
> เขาจะต่อยหน้าใครก็ตามที่ทำร้ายเธอ
> เมื่อเขาโกรธ เธอจะรอให้เขาหายโกรธ แล้วโทรไปบอกว่า ขอโทษนะ 
> เมื่อเธอโกรธ เขาจะดึงมือเธอไว้ แล้วพูดคำว่า ฉันขอโทษ 
> เธอโทรไปหาเขาทุกวันเพื่อพูดคำว่า ฉันรักเธอ 
> เขารอคอยโทรศัพท์เธอทั้งวันเพื่อรอฟังคำว่า ฉัน รักเธอ 
> วันนี้ตอนเที่ยงคืน รักแท้ของคุณจะได้รู้ว่า เค้าชอบคุณ 
> อะไรดีๆ บางสิ่งจะเกิดขึ้นกับคุณในวันพรุ่งนี้ตอนบ่ายโมงถึงบ่ายสอง 
> มันจะเกิดขึ้นที่ ไหนก็ได้
> ใน ms
> นอกโรงเรียน หรือที่ไหนก็ตาม
> เตรียมตัวรองรับไว้ สำหรับอาการช็อกของคุณ
> ถ้าคุณไม่ส่งต่อไป คุณจะถูกสาป คุณจะไม่มีคู่รักไป 10 ปี 
> ส่งไปให้คน 1 5 คน ภายใน 1 5 นาที.

ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติที่ไม่ใช่วันเทศกาลอะไรแบบนี้ ฉันคงหัวเราะตอนอ่านจบ อาจซึ้งเล็กๆ หรือหมั่นไส้กับความน้ำเน่าเกินจริงของมันหน่อยๆ "คู่รักแบบนี้จะมีที่ไหนในโลกวะเนี่ย" แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันจึงกดฟอเวิดเมลฉบับนี้ทันที ทั้งที่ฉันก็รู้อยู่แล้วว่า ปาฏิหารย์ไม่เคยมีจริง

ฉันมีคนรักอยู่แล้ว และฉันก็มีความสุขดี

 ... ... ...

ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่จะมาอีกแล้ว

ขณะที่เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว กลับมีบางอย่างที่ไม่เคยผ่านไปกับเวลา

บางอย่างนั้นคือ 'ความทรงจำ'

*** *** ***

ขอให้ปาฏิหารย์ที่แฝงมากับข้อความใน Miracle E-Mai ฉบับนี้ จงเกิดขึ้นกับทุกคนที่เข้ามาอ่านเอนทรี่สุดท้ายของปีนี้ของฉัน ขอให้ทุกคนพบกับความสุขสวัสดีตลอดปี 2008 ที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่วันนี้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ ...สำหรับมิตรภาพและความปรารถนาดีที่มีให้กันตลอดมา

ด้วยรัก

โอเล่

edit @ 28 Dec 2007 20:35:54 by คนกวาดใบไม้หลังเอ 4