เมื่อวานฉันไปกินข้าวเย็นกับป๊าหลังจากที่เราไม่ได้เจอหน้ากันมา 2 เดือน

ป๊าฉันเป็นคนค้าขาย ติดต่อลูกค้าสารพัดสารเพอยู่แถบอีสาน เมื่อก่อนตอนเด็กๆ ฉันจะได้เจอหน้าป๊าเดือนละประมาณ 7 วัน ...ตอนนี้โตแล้ว แย่กว่าเดิม เราเจอกันเดือนละ 4 ชั่วโมงเท่านั้นเอง

ตอนที่แม่ยังอยู่ ฉันก็อยู่กับแม่ ความที่เป็นลูกสาวคนเดียว แม่จึงรักนักหนาและค่อนข้างตามใจ อะไรที่ฉันอยากได้และไม่เกินกำลังทรัพย์มากไปนัก แม่จะหามาให้ฉันทุกอย่าง ฉันเป็น 'เด็กสปอยล์' นั่นแหละ ถ้าพูดกันตรงๆ

ป๊ามักจะเรียกฉันเวลาฉันดื้อให้แม่ได้ยินว่า "ลูกเธอๆ"

ตอนนี้แม่ไม่อยู่แล้ว บ้านที่เชียงใหม่ถูกล็อคไว้และไม่มีใครไปอยู่ ป๊าจะกลับไปทำความสะอาดและอยู่บ้านเดือนละ 2-3 วันแล้วจึงตีรถกลับไปทำงานทางอีสานต่อ

บางวันที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้คุยกับป๊ามานานพอดูแล้ว ฉันจะโทรไปหา และบ่อยครั้งที่มันโอนเข้าระบบฝากข้อความ นั่นแปลว่าตอนนั้นป๊าทำงานอยู่ฝั่งลาว ...ประเทศลาวเลยล่ะ

เมื่อวานป๊าโทรมาราวๆ 3 โมงเย็น บอกว่าตอนนี้อยู่กรุงเทพแล้วนะ

"กินข้าวเย็นด้วยกันนะคะ"

... ... ...

ฉันชวนป๊าไปกินโกเบสุกี้ ที่ The Mall ท่าพระ (แน่นอน ป๊าจ่าย )

ระหว่างเดินเข้าห้าง ป๊าพูดขึ้นมาว่า ...เวลาผ่านไปแป๊บๆ หม่าม้าไม่อยู่ 1 ปีแล้ว...

นั่นเป็นสิ่งที่ฉันนึกมาตั้งแต่ย่างเข้าเดือนมิถุนายน

.

.

.

เรานั่งกินสุกี้กันเงียบๆ แม้ในร้านจะเปิดเกมโชว์ของเกาหลี (ที่ฟังไม่รู้เรื่อง) และ MV เพลง Nobody (โกเบทุกสาขาเปิดเหมือนกันหมดเลยใช่ไหม? ตอนไปกินที่ MBK ก็แบบนี้) แต่ระหว่างเรา - สองพ่อลูก - ก็ยังเงียบอยู่ดี

เรื่องที่เราคุยมีแต่เรื่องเดิมๆ

...งานเป็นยังไงบ้าง

...เศรษฐกิจ ชีวิต ความเป็นอยู่ของคนลาว

...จะกลับเชียงใหม่วันไหน

ฉันพยายามชวนป๊าคุยเรื่องอื่นๆ พยายามบอกเล่าเรื่องราวละครเวทีที่ตัวเองไปทำมา แต่รู้ดีว่าจะพบกับความเงียบ ป๊าไม่เคยเห็นด้วยตั้งแต่ตอนที่ฉันเลือกละครเวทีเป็นวิชาเอกตอนเรียนมหา'ลัยแล้ว (ที่ได้เรียนเพราะแม่เป็น back up)

เรานั่งกินสุกี้กันไปเรื่อยๆ เป็นเวลา 1 ชั่วโมงครึ่งที่ฉันรู้สึกว่ามันยังไม่เพียงพอ ฉันแทบไม่ได้คุยอะไรกับป๊าเท่าไหร่เลย

มันอาจเป็นช่องว่างระหว่างพ่อคนจีนกับลูกสาวที่เป็นคนกรุงเต็มตัว แต่ไหนแต่ไรมา ฉันก็โตมากับแม่อยู่แล้ว จริงอยู่ที่ครอบครัวเราก็มักจะออกไปเที่ยวกัน กินข้าวนอกบ้านด้วยกันเมื่ออยู่กันพร้อมหน้า แต่ความจริงก็คือ ฉันไม่ได้สนิทกับพ่อเท่าที่ฉันสนิทกับแม่ เราไม่สามารถคุยกันได้ทุกเรื่องอย่างที่ฉันคุยกับแม่

ตั้งแต่แม่ไม่อยู่ ฉันรู้ดีว่าป๊าเหงาแค่ไหน

เหงา แต่ก็ยังเลือกที่จะอยู่คนเดียว

ฉันเคยบอกป๊าตั้งแต่ตอนที่แม่เพิ่งเสียใหม่ๆว่า หาผู้หญิงดีๆสักคนแล้วแต่งงานใหม่ก็ได้นะ หนูไม่ว่า ...ฉันโตแล้ว ไม่ใช่เด็กมีปัญหาที่จ้องจะขัดขวางความสุขของพ่อตัวเอง ฉันอยากให้ป๊ามีใครสักคนมาดูแล ...โดยเฉพาะเมื่อเราสองคนใช้ชีวิตคนละที่ยิ่งกว่าตอนที่แม่ยังอยู่เสียอีก ฉันอยู่ของฉัน ป๊าอยู่ของป๊า ...คนละทิศ คนละทาง ห่างกันเป็นพันกิโลเมตร...

ระหว่างเดินไปลานจอดรถ ฉันพูดขึ้นมา ...เร็วจัง หนูอายุ 25 แล้ว...

ใช่ เวลามันเร็วมาก ...ป๊าบอก

ฉันเงียบไป แล้วลองถามคำถามที่คาดเดาคำตอบไว้อยู่แล้ว

"หนูหาเรื่องไปอยู่เมืองนอกสักปีนึงดีมั้ยคะ"

...ก็เอาสิ หนูโตแล้ว อยากทำอะไรก็ให้รีบทำ หนูยังไม่มีภาระ ไปอยู่เมืองนอกหาประสบการณ์ก็ดีเหมือนกัน...

ฉันเหวอ นี่มันผิดคาด! ฉันคิดไว้ว่าป๊าต้องไม่ให้ไปแน่นอน  แค่ไปอยู่หอที่นครปฐม 4 ปีนี่ก็ถือว่ามากเกินพอแล้ว

...เวลามันเร็ว... ป๊าย้ำอีกครั้ง

ฉันสงสัย เวลามันเร็ว เค้าบอกกับฉัน หรือรำพึงกับตัวเองกันนะ

.

.

.

ป๊าส่งฉันลงที่หน้าหอแถววงเวียนใหญ่

ฉันจะได้เจอป๊าอีกทีก็เดือนหน้า ... แค่ 4-5 ชั่วโมงเหมือนเคย

ก่อนลงจากรถ ฉันหันไปหอมแก้มป๊าฟอดใหญ่ๆทีนึง จำได้ว่าตอนเด็กๆยังทำอยู่บ่อยๆ แต่พอโตมากลับเริ่มห่างกับป๊ามากขึ้น ก็เลยไม่ได้หอมเหมือนเคย ...ทั้งที่จริงๆแล้ว ฉันควรจะได้กอดเค้าบ่อยๆด้วยซ้ำ

ดูแลตัวเองดีๆนะ ...ป๊าบอกโดยไม่มองหน้าฉัน

แล้วหนูจะโทรไปหานะคะ ...ฉันบอกเค้าก่อนที่จะปิดประตูรถ ป๊าพยักหน้าให้ทีนึง

รถปิคอัพสีเขียวหม่นค่อยๆออกตัวไป

และกว่าฉันจะเห็นรถคันนี้อีกที

ก็เดือนหน้า...หรืออาจจะนานกว่านั้น

 

 

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

1..ไม่ว่าอย่างไรพ่อก็คือพ่อของลูก และเชื่อว่าเขาก็รักคุณมากเช่นกันครับ ผมเชื่อว่าพ่อคุณครักคุณมาก
จิตใจที่ดีงาม ที่เป็นความรักเมตตาเอ็นดูคงจะภายใน แต่อาจจะแสดงออกซึ่งถูกตัวปลอมๆเคลือบไว้.
สิ่งเหล่านี้มันทำใหคนหลายคนเข้าใจผิดกันมาแล้ว
2..ผมกับพ่ออยู่บ้านเดียวกัน คุยก็แค่ สวัสดีครับ ไปเรียน ขอเงินครับ ไปทำงานแล้ว พ่อทานข้าวหรือยัง นอนหลับแล้วครับ ขนาดพ่อซื้อเสื้อใหม่ในวันเกิดให้ยังโยนให้ผมเลยครับ ตั้งแต่เล็กการกอดนี่นับครั้งได้ ขนาดจะทำไรขอคำปรึกษา ก็ไม่เคยมีคำตอบกลับ ผมก็คิดว่าจะกลับบ้านทำไม ก็ที่บ้าน(เหมือน)ไม่มีใคร.---แล้วก็เกเร
3.ตอนที่ผมถูกรถชน พ่อผมเป็นคนแรกที่มา มาด้วยความกระหืดกระหอบ ผมเผ้ารุงรัง ไม่กินไม่นอนและเป็นคนที่เฝ้าผมทุกๆวัน จนเพื่อนๆบอกว่า พ่อเหมือนไม่รักมึงแต่รักมึงสุดๆ 555
4.กตัญญูเป็นยอดแห่งคุณธรรมทั้งปวง

ป.ล.1.ขอแสดงความเสียใจเรื่องคุณแม่ครับ
ป.ล.2 บุคลิกภาพของผู้ใหญ่บางทีเราเปลี่ยนเขาไม่ได้แล้วครับ เขาจะมีบุคลิกของเขาแบบนั้นไปแล้ว อย่าน้อยใจเลยครับ
ปรับห้วงคิดชีวิตก็เปลี่ยน
ให้กำลังใจเสมอ
big smile

#1 By * Jetkaro ShowtimE * on 2009-06-04 10:52

ป.ล.3
ตั้งแต่อายุ18-29 ผมยังไม่มีกิจกรรมทานข้าวนอกบ้านกับพ่อที่เป็นข้าราชการทำงานหัวเกลียวเลยครับ อย่างMKไปกินกับเพื่อนเป็นร้อย กับพ่อเท่ากับศูนย์
ผมทานข้าวในบ้าน หรือไม่ก็บ้านญาติ+ต่างก็ทานข้าวนอกบ้านกันเอง
.....ผมอิจฉาครับ

#2 By * Jetkaro ShowtimE * on 2009-06-04 10:56

ถ้าการไปใช้ชีวิตเมืองนอกนั้นคือการไปอยู่หลวงพระบาง...หรือจังหวัดหนึ่งในลาว...จังหวัดที่พ่อไปทำงานอยู่ ก็คงจะมีความสุขมากทั้งพ่อทั้งลูกนะคะ

แต่ก่อนตอนมีแม่ ลูกสาวกับพ่ออาจจะไม่สนิทกัน แต่ตอนนี้เมื่อแม่ไม่อยู่แล้ว แต่สายใยที่เชื่อมระหว่างพ่อกับลูกก็ยังคงอยู่ อย่าเอาความไม่สนิทใจในสมัยก่อนมาทำให้ปัจจุบันกับอนาคตของคุณกับพ่อต้องหม่นเศร้าเลยนะคะ

รีบทำในสิ่งที่อยากและควรทำ ก่อนที่อะไรๆจะสายไปค่ะ

#3 By *~*It Gonna Be...MiM*~* on 2009-06-04 11:05

วันนี้
โทรหาคุณพ่อรึยังคะ?

#4 By Technollergic on 2009-06-04 12:14

ดีนะที่ยังมีคุณพ่ออยู่ รักเขาให้มากๆนะครับ

big smile big smile big smile

#5 By Nirvana on 2009-06-04 12:51

มารดน้ำให้โอเล่ ให้สบายกายสบายใจ และต้นไม้่มีดอกไวๆจ๊ะ big smile
พ่อกับลูกสาว สำหรับคนไทยแล้วหลายบ้านแอ้ว่าห่างเหินนะคะ อย่างแอ้เองให้ไปหอมแก้มพ่อนี่คงไม่ทำแล้วแหละ มันไม่เคยอย่างยิ่งเลยค่ะ แต่ก็พยายามกลับบ้านให้บ่อยหน่อย ถ้าไม่กลับก็โทร.หาบ่อยๆ (แต่ส่วนมากก็คุยแต่กับแม่)

#7 By แอ้ on 2009-06-04 13:08

โอ๊ยแก

อ่านแล้วจะร้องไห้

ฉันกับพ่อก็เหมือนกัน ไม่เคยพูด หลังๆมานี้ เขียนการ์ดวันพ่อ บอกความรู้สึก อย่างกับเป็นวันลูกแห่งชาติอะ

ปล. เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ไปดูละครเวทีมาด้วยนะ แต่ว่าฉันดูสองเรื่อง ต้องรีบมาซื้อของให้แม่ก่อนที่ร้านจะปิด

คิดถึงแกว่ะ

#8 By NiDA MAilO on 2009-06-04 14:34

เวลาผ่านแล้วก็ผ่านไป
ตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิตด้วยตัวเองนะครับ
confused smile .

แวะมารดน้ำต้นไม้ให้ครับ open-mounthed smile

#9 By ecOnuizer on 2009-06-04 14:47

ซึ็งอ่ะ

อยากกลับบ้านไปกอดพ่อ

#10 By anonymous108 on 2009-06-04 15:05

ขอบคุณครับ เป็นกำลังใจให้เสมอbig smile

#11 By * Jetkaro ShowtimE * on 2009-06-04 17:07

อ่านแล้วรู้สึกสะอึก

เพราะตอนที่เพิ่งกลับมาจากราชบุรี
เพิ่งทะเลาะกับแม่ไปเอง

อ่านแล้วน้ำตาจะไหลอ่ะ

(ไหลแล้วด้วยเหอะ sad smile)


ขอให้เดือนหน้าเดือนต่อ ๆ ไป
ขอให้เจอกับพอนานขึ้น แล้วก็บ่อยขึ้นนะคะ surprised smile

#12 By tara on 2009-06-04 23:09

คือมันไม่ใช่เว็บเด็กดี เว็บที่ลงลิ้งไว้นั่นแหละ

แต่ว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้จะเจอพี่กิ๊ก.เจ้าของ สนพ.

จะคุยว่าพี่เค้าจะเอายังไง เพราะว่ามันเป็นหนังสือที่ชั้นเขียนขายลิขสิทธิ์ให้พี่แกไป

ว่าแต่ แกซื้อรึยัง? ถ้ายังรีบไปหาซื้อเลย

#13 By Lady Yakuza in da sky~* on 2009-06-05 08:49

ร้านหมี่ฮ่องกงเจ้านี้อยู่ตรงเยื้องกับร้านอะไรน้าที่เค้าขายอาหารซีฟู๊ดข้างทางที่คนมากๆอะ แต่ขายเพาะกลางคืนนะ เค้าใส่เนื้อปุแกะชิ้นๆเลยหิวแล้วนะเนี่ย....
อยู่ข้างร้านขนมปังปิ้งที่คนมากกกกกร้านหมี่ผัดฮ่องกงขายกระเพาะปลาด้วยคนผัดเป็นหนุ่มหล่อทายาทอาม่าคนสวยเจ้าของร้าน...โหบอกแผนที่ไม่ได้เรื่องเลยต้องขออภัย
sad smile sad smile sad smile

#14 By Duoartists in phuket on 2009-06-05 15:56

เฮ้ยยยย
เศร้าเกินไปแล้วนะ
เค้าอ่านแล้วร้องไห้เลย

มันเป็นเรื่องที่อบอุ่นมากก็จริงแต่เราก็อินกับเรื่องอะไรแบบนี้เสมอ
ถ้าเราสนิทกันมากพอ เราจะโอบกอดโอเล่ในฐานะของเพื่อนคนนึง เพื่อนที่จะเดินอยู่ข้างๆ และนั่งดูละครเวทีที่เล่แสดงเสมอ...
ตลอดเวลาที่แม่โอเล่ไม่อยู่แบบนี้น่ะนะ

#15 By Oonarak^^' on 2009-06-05 16:43

...
คุณพ่อน่ารักจังเลยค่ะ
เวลามันเร็วจริงๆนะ

อ่านแล้วริวๆแอบคิดถึงคุณแม่แฮะ..ริวๆไม่ค่อยได้คุยกับแม่ตั้งแต่อยู่หอล่ะนะ เพราะมีอะไรหลายๆอย่าง ก็เลยยิ่งห่างกัน

พอมาอ่านแล้วรู้สึกคิดถึงขึ้นมายังไงไม่รู่ ^^"

อ๊ะ..ริวๆก็เรียนศิลปากรนะ ทับแก้วด้วย..แต่เรียนคณะวิทย์จ้า
ปล. คิดอยู่เชียวแล้วว่าอยู่ศิลปากรรึเปล่า.."คนกวาดใบไม้หลังเอ4" เนี่ย..
question

#16 By iT_Me on 2009-06-05 17:25

โอ๊ะ...พอเม้นแล้วมันไปติดล็อกอินคนอื่นอีกแล้วอ่ะ
ฮืออออ

คอมเม้นอันนี้ของริวๆเองนะ T^T
...
คุณพ่อน่ารักจังเลยค่ะ
เวลามันเร็วจริงๆนะ

อ่านแล้วริวๆแอบคิดถึงคุณแม่แฮะ..ริวๆไม่ค่อยได้คุยกับแม่ตั้งแต่อยู่หอล่ะนะ เพราะมีอะไรหลายๆอย่าง ก็เลยยิ่งห่างกัน

พอมาอ่านแล้วรู้สึกคิดถึงขึ้นมายังไงไม่รู่ ^^"

อ๊ะ..ริวๆก็เรียนศิลปากรนะ ทับแก้วด้วย..แต่เรียนคณะวิทย์จ้า
ปล. คิดอยู่เชียวแล้วว่าอยู่ศิลปากรรึเปล่า.."คนกวาดใบไม้หลังเอ4" เนี่ย..

---------
ทำไมเดี๋ยวนี้ล็อกอินอยู่ดีๆพอเปิดไปบล็อกอื่นก็กลายเป็นอีกล็อกอินแล้วก็ไม่รู้ง่ะ

#17 By ~Ryu-Ryu~ on 2009-06-05 17:26

โอ๊ย! เขียนดีจังเลย...

...เผลอยิ้มขึ้นที่มุมปากเลยครับ ^^

#18 By Joebongo on 2009-06-06 03:35

พ่อแบ๋มคึดถึงพ่อมากมากมากมากมาก

#22 By (125.213.232.132) on 2010-04-25 19:28

ได้อ่านแล้วทำให้คิดถึงพ่อมาก ๆ

#23 By อ้นคุง สุดน่ารัก (125.26.200.45) on 2010-07-21 14:43

  angry smile ปิ้ง

#25 By พกก (171.100.68.195|171.100.68.195) on 2014-03-02 11:43