ที่ที่ฉันยืนอยู่

ตุลาลงกลอน ครั้งที่ 3 ประจำวันที่ 24 ตุลาคม 2552

(ซึ่งกว่าจะแต่งเสร็จ+โพสต์ คงเลยไปวันที่ 25 แล้วนะคะ)

หัวข้อ "ที่รัก"

(อ้างอิงจาก คุณ ecOnuize http://econuizer.exteen.com/20091023/entry)

 

วันนี้ขอไม่เคร่งฉันทลักษณ์นะคะ

 

*** *** ***

 

อยากให้เธอรู้

คิดถึงเธอ...แ ค่ ไ ห น

ฉันอยากกอดเธอ...ฉั น อ ย า ก อ ยู่ ใ ก ล้

รักเธอมากมาย...แ ท บ ข า ด ใ จ แ ล้ ว

 

อยากให้เธอรู้

ปรารถนาเพียงเธอ...ด้ ว ย ใ จ แ น่ แ น่ ว

น้ำตาข้างใน...ไ ห ล ม า เ ป็ น แ น ว

ได้ยินไหม...เสียงกระซิบแผ่ว...ฉั น เ รี ย ก ชื่ อ เ ธ อ

 

อยากให้เธอรู้...ที่ รั ก ข อ ง ฉั น

ทั้งคืนทั้งวัน...ที่ ฉั น พ ร่ำ เ พ้ อ

 

รู้...เ ป็ น ไ ป ไ ม่ ไ ด้

รู้...เ ธ อ ไ ม่  มี ใ จ

 

รู้...

รู้...

 

แต่ ฉั น - รั ก - เ ธ อ

 

รู้...จ ะ ต้ อ ง ร อ เ ก้ อ

รู้...ทำ ไ ด้ แ ค่ ล ะ เ ม อ

 

แต่ ฉั น - รั ก - เ ธ อ

...ที่ รั ก...

รั ก ห ม ด ใ จ

 

 *** *** ***

 

เพราะเธอเป็นที่รักของเขา

ถึงจะเศร้าจะเหงาสักเพียงไหน

ฉันก็ไม่มีสิทธิ์พูด...ไม่มีสิทธิืเรียกร้องใดใด

ทำได้แค่หวั่นไหวอยู่ลำพัง

 

เพราะเธอเป็นที่รักของเขา

และฉันยังนั่งจมกับความหลัง

ความทรงจำมากมาย...ยังฉุดรั้ง

เมื่อรักเราไม่จีรังอีกต่อไป

 

เพราะเธอ ยั ง ค ง เป็นที่รักของฉัน

ยังอยากกอด อยากสบตา อยากอยู่ใกล้

แต่ก็ทำได้แค่คิด...อดีตคือเรื่องราวที่ผ่านไป

หากภาพเรายังกระจ่างชัดอยู่ข้างใน...ไม่ลบเลือน

 

ที่รัก...ที่รัก

คราบน้ำตาแห่งความเศร้ายังเปรอะเปื้อน

รักของเรามันเก่าแล้ว...ความจริงมันย้ำเตือน

ไม่เหลือแม้ความเป็นเพื่อน...ไม่เหลือเลย

 

เพราะเธอ ไ ม่ เ ห ลื อ รักฉัน

เพราะเธอไม่เหลือกันและกัน...ชินชาเฉย

เพราะฉันยังคงรักเธอ...เหมือนอย่างเคย

ฉันจึงทำได้แค่เอื้อนเอ่ย...รักเธอนะ...เพียงคนเดียว

 

*** *** ***

 

อ๊ากกกก ฟังเพลง ขาดเธอไม่ได้ ของ Skykick Ranger แล้วยิ่งอิน

(http://www.imeem.com/people/Gyeric/music/g_4ykxZj/skykick-ranger-missing/)